Decomposition — Αποσύνθεση

Αποσύνθεση — είναι μια μέθοδος συστημικής ανάλυσης που συνίσταται στη διάσπαση ενός σύνθετου συστήματος, έργου ή διαδικασίας σε απλούστερα, διαχειρίσιμα συστατικά με σκοπό την απλοποίηση της κατανόησης, της μοντελοποίησης, του σχεδιασμού και της διαχείρισης. Η αποσύνθεση επιτρέπει την αποκάλυψη της δομής του συστήματος, των λειτουργιών των στοιχείων και των αλληλεπιδράσεων μεταξύ τους.

Γενικά χαρακτηριστικά

Η αποσύνθεση χρησιμοποιείται για:

• μείωση της πολυπλοκότητας της ανάλυσης·
• αποκάλυψη της δομής και των λειτουργιών του συστήματος·
• καθορισμό των συνδέσεων μεταξύ των συστατικών·
• κατανομή εργασιών και ευθυνών·
• απλοποίηση της κατασκευής μοντέλων και της υλοποίησης λύσεων.

Η διαδικασία αποσύνθεσης είναι πάντα προσανατολισμένη στον στόχο της έρευνας και μπορεί να εκτελεστεί σε διαφορετικά επίπεδα λεπτομέρειας.

Αρχές αποσύνθεσης

• Σκοπιμότητα — η διάσπαση πρέπει να ανταποκρίνεται στους στόχους της ανάλυσης.
• Πληρότητα — το σύνολο των συστατικών πρέπει να αντιπροσωπεύει το σύστημα στον απαιτούμενο βαθμό.
• Αδιάσπαστη σύνδεση — είναι απαραίτητο να λαμβάνεται υπόψη η αλληλεπίδραση μεταξύ των τμημάτων.
• Ιεραρχικότητα — τα αποτελέσματα της αποσύνθεσης σχηματίζουν ιεραρχική δομή.
• Ελεγχόμενη λεπτομέρεια — το επίπεδο διάσπασης καθορίζεται από τις απαιτήσεις της ανάλυσης και τις δυνατότητες επεξεργασίας πληροφοριών.

Είδη αποσύνθεσης

Ανά βάση διάσπασης

• Δομική αποσύνθεση — απομόνωση στοιχείων και των συνδέσεών τους.
• Λειτουργική αποσύνθεση — διάσπαση βάσει των λειτουργιών που εκτελεί το σύστημα.
• Διαδικαστική αποσύνθεση — διάσπαση σε διαδικασίες και υποδιαδικασίες.
• Οργανωτική αποσύνθεση — απομόνωση ρόλων, τμημάτων, επιπέδων διαχείρισης.
• Στοχοθετική αποσύνθεση — ανάλυση στόχων σε υποστόχους και εργασίες.

Ανά μέθοδο εφαρμογής

• Παραγωγική — από το σύνολο στα μέρη (top-down).
• Επαγωγική — από τα μέρη στο σύνολο (bottom-up).
• Υβριδική — συνδυασμός και των δύο προσεγγίσεων.

Στάδια αποσύνθεσης

1. Καθορισμός του στόχου ανάλυσης και του επιπέδου λεπτομέρειας. 2. Απομόνωση των βασικών συστατικών του συστήματος ή της εργασίας. 3. Καθορισμός των συνδέσεων μεταξύ των συστατικών. 4. Εφόσον χρειαστεί — περαιτέρω λεπτομέρεια (πολυεπίπεδη αποσύνθεση). 5. Κατασκευή δομικού διαγράμματος ή δέντρου αποσύνθεσης.

Αποσύνθεση στη μοντελοποίηση

Η αποσύνθεση χρησιμοποιείται ευρέως κατά την κατασκευή μοντέλων:

• για την απομόνωση στοιχείων και υποσυστημάτων·
• για την κατασκευή λειτουργικών διαγραμμάτων·
• για τον σχεδιασμό αρχιτεκτονικών μοντέλων·
• για την απλοποίηση προσομοιώσεων και της ανάλυσης συμπεριφοράς.

Η αποσύνθεση εξασφαλίζει τη μονολιθικότητα και την επεκτασιμότητα των μοντέλων.

Παραδείγματα εφαρμογής

• Διαίρεση λογισμικού προϊόντος σε modules και συστατικά.
• Διάσπαση οργανισμού σε τμήματα και υποτμήματα.
• Σχηματισμός δομής έργου μέσω εργασιών και υποεργασιών (WBS στη διαχείριση έργων).
• Αποσύνθεση στρατηγικών στόχων σε επιχειρησιακές εργασίες.

Σχέση με άλλες έννοιες

• Σύστημα — αντικείμενο αποσύνθεσης.
• Υποσύστημα — αποτέλεσμα δομικής αποσύνθεσης.
• Στοιχείο συστήματος — ελάχιστη μονάδα μετά τη διάσπαση.
• Λειτουργία — αντικείμενο λειτουργικής αποσύνθεσης.
• Ιεραρχία — μορφή παρουσίασης αποτελεσμάτων αποσύνθεσης.
• Μοντέλο συστήματος — κατασκευάζεται βάσει των αποσυντεθειμένων συστατικών.

Πλεονεκτήματα και περιορισμοί

Πλεονεκτήματα

• Απλοποίηση ανάλυσης και κατανόησης σύνθετων συστημάτων.
• Διευκόλυνση κατανομής εργασιών και ευθυνών.
• Βελτίωση της αρθρωτότητας και της διαχειρισιμότητας των σχεδιαζόμενων συστημάτων.

Περιορισμοί

• Δυνητική απώλεια αλληλεπιδράσεων μεταξύ των τμημάτων.
• Δυσκολία κατά την εκ νέου ενσωμάτωση.
• Κίνδυνος υπερβολικής λεπτομέρειας χωρίς πρακτική αναγκαιότητα.

Δείτε επίσης

• Σύστημα
• Υποσύστημα
• Στοιχείο συστήματος
• Λειτουργία
• Ιεραρχία
• Μοντελοποίηση
• Δομή συστήματος